ΓΑΡ ΕΓΓΥΣ

Μια διαφορετική ματιά στα γεγονότα...

Κυριακή, 30 Μαρτίου 2014 08:00

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΟΣ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Είναι άγνωστη σε εμάς η πόλη στην οποία γεννήθηκε ο μακάριος Ιωάννης. Η οικογένεια του πρέπει να ήταν ευκατάστατη, αφού του έδωσε την δυνατότητα να παρακολουθήσει έναν ανώτερο κύκλο σπουδών. Σε ηλικία 16 ετών αντάλλαξε τον κόσμο με την του Σινά έρημο. Υποτάχτηκε για δεκαεννέα ολόκληρα χρόνια στο Αββά Μαρτύριο. Κάποτε ο γέροντας Μαρτύριος επισκέφτηκε τον Μέγα Αθανάσιο. Εκείνος τον ρώτησε, για τον νεαρό Ιωάννη : ΄΄ Πες μου, αββά Μαρτύριε, από πού είναι αυτός ο νέος και ποιος το έκειρε μοναχό΄΄ και εκείνος του απάντησε : ΄΄Δούλος σου είναι, πάτερ, και εγώ τον έκειρα ΄΄. ΄΄Πω πω! Αββά Μαρτύριε, του λεει με θαυμασμό ο Αθανάσιος, ποιος να το πει ότι Ηγούμενο του Σινά έκειρες ΄΄ .

Πράγματι μετά από σαράντα χρόνια ο Ιωάννης ενθρονίστηκε στο ηγουμενικό θρόνο της μονής Σινά αλλά και στις ψυχές των μοναχών της περιοχής. Την ημέρα της μοναχικής κουράς του Ιωάννου, που έγινε όταν αυτός βρισκόταν στην ηλικία των είκοσι ετών, ο αββάς Στρατήγιος προείπε, ότι αυτός θα αναδειχθεί σε αστέρα μεγάλο. Έτσι και έγινε. Ο Ιωάννης έγινε αστέρας και φώτισε όχι μόνο τους μοναχούς και λαϊκούς της εποχής του, αλλά και όλους εκείνους που στην πορεία των αιώνων επέλεξαν τη μοναχική πολιτεία καθώς και τους χριστιανούς που επιδόθηκαν στην καλλιέργεια των αρετών . Μετά από δεκαεννέα χρόνια υπακοής στο αββά Μαρτύριο, όταν τελευταίος πλήρης ημερών και γεμάτος καρπούς πνευματικούς ανεχώρησε για τη βασιλεία Εκείνου που τόσο αγάπησε και πόθησε, ο Ιωάννης εφοδιασμένος με τις ευχές του γέροντα του, αλλά και με την μέχρι τότε ασκητική εμπειρία του, αναχωρεί, ψάχνοντας τόπο ησυχαστικό. Διψά ο Ιωάννης για Θεό. Θέλει συνεχώς να συλλογίζεται, να προσεύχεται, να συνομιλεί και να δίνεται ολοκληρωτικά στο Νυμφίο της ψυχής του. Τη σχέση του αυτή με το Θεό, μας την περιγράφει ο γλαφυρός λόγος, του ιερού Αυγουστίνου : ( Άμεινον ήν μοι μηδαμώς είναι, του Ιησού άνευ είναι ) ( Θα ήταν προτιμότερο για μένα να μην υπάρχω, καθόλου παρά να είμαι δίχως Χριστό). Έτσι επιλέγει τόπο συνάντησης με τον Νυμφίο του, μία σχισμή ενός βράχου, στην περιοχή της ερήμου που ονομαζόταν Θολάς και παραμένει εκεί σαράντα ολόκληρα χρόνια δοσμένος στην αγκαλιά της άσκησης και στο φως του Θεού. Η μικρή αυτή σπηλιά του Αγίου, έγινε ένα μεγάλο εργαστήριο αρετών και δακρύων. Δάκρυα όχι απογοήτευσης, αλλά δάκρυα χαράς, αγαλλίασης, κατανύξεως, δοξολογίας και προγεύσεως του παραδείσου. Έγινε ο Ιωάννης, μέσα στην έρημο, μία πηγή ακατάπαυστη, να γεωργεί την πνευματική ξηρασία και συνάμα να γεύεται την πνευματική καρποφορία.

     Ο Όσιος Ιωάννης, ηγούμενος μεγάλου μοναστικού κέντρου, παρακάλεσε τον φίλο του Ιωάννη Σιναΐτη, να καταγράψει σε βιβλίο τις εμπειρίες του από την μοναχική ζωή. Πίστευε ότι το έργο αυτό θα ήταν το καλύτερο εγχειρίδιο για τους αρχάριους μαθητές του. Το έργο όμως αυτό ο Ιωάννης το είχε ήδη ετοιμάσει, όπως μας πληροφορεί ο βιογράφος του: (Πολλά προ του ύπνου ηύχετο, και δελτία κατέττατε, τούτο γαρ ήν αυτώ και μόνο της ακηδίας φίμωτρον) (Για πολλά προσευχόταν πριν από τον ύπνο και τα γραπτά του διαμόρφωνε, και αυτό ήταν για αυτόν μέτρο για να αντιμετωπίσει την ακηδία). Όλη η ασκητική εμπειρία του Οσίου αποτυπώνεται στο θεόπνευστο αυτό συγγραφικό του έργο. Είναι ίσως το μοναδικό έργο, μέσα στο οποίο ο συγγραφέας καταφέρνει να κόψει την ψυχή σε τόσο μικρά τμήματα και να ρίξει φως άπλετο στους χώρους της, οι οποίοι μέχρι τότε παρέμεναν άγνωστοι. Η ΄΄Κλίμακα΄΄ διαιρείται σε τριάντα λόγους. Η γλώσσα του έργου είναι ελληνική. Παρουσιάζει κομψότητα και μελωδικότητα. Το ύφος είναι γλαφυρό, παραστατικό. Στόχος της ΄΄ Κλίμακος ΄΄ είναι το πνευματικό ανέβασμα του ανθρώπου στο ΄΄καθ΄ομοίωσιν΄΄, στη θέωση. Το ανέβασμα αυτό έχει βαθμίδες, κλιμακώνεται. Αυτές τις βαθμίδες περιγράφει ο Ιωάννης. Είναι βαθμίδες που απαιτούν όχι μόνο τις κινήσεις του σώματος αλλά κυρίως τις κινήσεις της ψυχής και της διάνοιας.

   Μέσα στην ΄΄ Κλίμακα ΄΄ μας δίνονται απλά και λιτά οι ορισμοί, που έχουν σχέση με την πνευματική άνοδο του ανθρώπου:

    Χριστιανός είναι η μίμηση του Χριστού, όσο είναι δυνατόν στον άνθρωπο και στα λόγια και στα έργα και στη σκέψη. Ο χριστιανός πιστεύει ορθά και αλάνθαστα στην Αγία Τριάδα.
    Άνθρωπος ασεβής, είναι μία ύπαρξη λογική και θνητή η οποία θεληματικά αποφεύγει την ζωή και το δημιουργό της.
    Εγκρατής, είναι αυτός που ζει μέσα στους πειρασμούς και στις παγίδες και στους θορύβους του κόσμου και αγωνίζεται με όλη του τη δύναμη, να μιμηθεί τη ζωή εκείνων που είναι απαλλαγμένοι από τους θορύβους του κόσμου.
    Αναφερόμενος στο πρόσωπο του πνευματικού πατρός γράφει: ΄΄ Όσοι θέλουμε να φύγουμε από την Αίγυπτο (την αμαρτία) και να ελευθερωθούμε από την τυραννία του Φαραώ (του διαβόλου), έχουμε οπωσδήποτε και εμείς την ανάγκη ενός Μωυσέως (Πνευματικού οδηγού), ο οποίος θα είναι μεσίτης μας προς το Θεό και οδηγός μας μετά το Θεό.
    Ταπεινοφροσύνη, είναι η ανώνυμη χάρη της ψυχής, είναι πλούτος ανέκφραστος, ονομασία και δωρεά Θεού.
    Υπερηφάνεια, είναι άρνηση του Θεού, εφεύρεση των δαιμόνων, εξουθένωση των ανθρώπων, μητέρα της κατακρίσεως, θύρα υποκρισίας, ρίζα βλασφημίας.
    Φιλαργυρία, είναι προσκύνηση των ειδώλων, θυγατέρα της απιστίας.
    Ακτημοσύνη, είναι απαλλαγή από τις φροντίδες, αμεριμνία βίου, οδοιπορία ανεμπόδιστη, αποξένωση από τη λύπη, πίστη στις εντολές του Θεού.
    Υποκρισία, είναι η κατάσταση όπου το σώμα, οι εξωτερικές δηλαδή εκδηλώσεις του, βρίσκονται σε αντίθεση με την ψυχή. Είναι η υποκρισία πολλές φορές μητέρα και αιτία ψεύδους.
    Πολυλογία, είναι η καθέδρα της κενοδοξίας. Ο φίλος της σιωπής προσεγγίζει το Θεό και συνομιλώντας μυστικά μαζί του φωτίζεται από Αυτόν. Η σιωπή του Ιησού δημιούργησε στον Πιλάτο τον σεβασμό.
    Σωφροσύνη, σημαίνει γενική ονομασία αρετών.
    Πάθος, είναι αυτό που εμφωλεύει πολύ καιρό εμπαθώς μέσα στην ψυχή και το οποίο από την πολλή συνήθεια έχει κάνει την ψυχή να παραδίδεται μόνη της.
    Όνειρο, είναι μια κίνηση του νου, ενώ το σώμα βρίσκεται ακίνητο. Εκείνος που πιστεύει στα όνειρα είναι εντελώς άσοφος και άπειρος, ενώ αυτός που δεν τα πιστεύει σοφός και συνετός.
    Υπακοή, σημαίνει ενταφιασμός της δικής μας θελήσεως και ανάσταση της ταπεινώσεως.
    Η Προσευχή, ως προς την ποιότητα της είναι συνουσία και ένωση του ανθρώπου με τον Θεό και ως προς την ενέργεια της, σύσταση και διατήρηση του κόσμου, συμφιλίωση με τον Θεό, μητέρα δακρύων, συγχώρηση αμαρτημάτων, γέφυρα που σώζει απ΄ τους πειρασμούς, τοίχος που μας προστατεύει από τις θλίψεις.
    Η Πίστη, έδωσε φτερά στην προσευχή. Χωρίς αυτήν η προσευχή, δεν μπορεί να πετάξει στον ουρανό. Όποιος κρατά στα χέρια του το ραβδί της προσευχής, δεν πρόκειται να σκοντάψει. Αλλά και αν ακόμα σκοντάψει, δεν θα πέσει.
    Αγάπη και Ταπείνωση, ιερό ζεύγος! Η μία υψώνει και η άλλη, όσους υψώθηκαν, δεν τους αφήνει ποτέ να πέσουν.

Η αγιοπνευματική εμπειρία του Αγίου Ιωάννου του Σιναϊτου, είναι συνοδοιπόρος στην πνευματική πορεία μας. Μέσα από αυτήν σπουδάζουμε το πώς η ψυχή θα φωτισθεί, ο νους θα διαφυλαχθεί από οτιδήποτε σκοτεινό, η προσευχή θα ενδυναμωθεί και θα αναπτυχθούν οι αρετές. Έτσι δημιουργείται η κλίμακα που μας συνδέει με την Βασιλεία του Εσταυρωμένου και Αναστημένου Θεού μας. Αμήν.

ΠΗΓΗ: i-m-paronaxias.gr

Διαβάστηκε 534 φορές
Συνδεθείτε για να υποβάλετε σχόλια

Αναζήτηση Άρθρου

Επιλογή Κατηγορίας

Ημερολόγιο Άρθρων

Συνδρομή NewsLetters

Σύνολο Επισκεπτών

free counters

socialb about-us textsb

facebook
twitter

Σας ευχαριστούμε που επισκεφτήκατε την ιστοσελίδα μας. Πρόκειται για μια κίνηση μιας μικρής ομάδας ανθρώπων, που σκοπό και στόχο έχει να σας υπενθυμίσει κάποια πράγματα πέρα από την καθημερινή σας «ονειροπαγίδα».


Ελπίζουμε να φανούμε αντάξιοι των προσδοκιών σας και να σας προσφέρουμε την δυνατότητα να σκεφτείτε διαφορετικά για τα γεγονότα που συμβαίνουν γύρω σας.


Καλή ανάγνωση και περιμένουμε τα σχόλια σας.

 

Μια από τις τιμωρίες που δεν καταδέχεσαι να ασχοληθείς με την πολιτική είναι ότι καταλήγεις να σε κυβερνούν οι κατώτεροί σου.


Πλάτων, 427-347 π.Χ., Φιλόσοφος

 

Developed by  // Copyright© 2011 - 2014

 

 

Κορυφή
Τέλος